«درخت» آموزگار راه و رسم انسانیت

به گزارش بازارسان به نقل از پول نیوز، به دست خود درختی می‌نشانم / به پایش جوی آبی می‌کشانم
کمی تخم چمن بر روی خاکش / برای یادگاری می‌فشانم
درختم کم کم آرد برگ و باری / بسازد بر سر خود شاخساری
چمن روید درآنجا سبز و خرم / شود زیر درختم سبزه زاری
به تابستان که گرما رو نماید / درختم چتر خود را می‌گشاید
خنک می‌سازد آنجا را ز سایه / دل هر رهگذر را می‌رباید
به پایش خسته‌ای بی حال و بی تاب / میان روز گرمی می‌رود خواب
شود بیدار و گوید‌ای که اینجا / درختی کاشتی، روح تو شاداب

روز عجیبی است. فرقی نمی‌کند چه مقامی داری یا چند ساله هستی. زن هستی یا مرد، کودک هستی یا بزرگسال، کارگر هستی یا کارفرما، فرمانده جنگ هستی یا سفیر صلح، وزیر هستی یا وکیل، فرمانده هستی یا فرمانبر، هر چه هستی، در مقابل درخت به عنوان یکی از زیباترین و جذاب‌ترین مخلوقات خداوند باید سرتعظیم فرود بیاوری.